Budynie sporządza się z żółtek utartych z cukrem (niekiedy z masłem) i dodatkiem sypkim (tarta bułka, mielone orzechy, mak) lub składni­kiem pęczniejącym (owocami, twarogiem). Utartą masę miesza się delikatnie z ubitą pianą z białek. Budynie gotuje się na parze w specjalnych formach szczelnie zamykanych, posmarowanych masłem i posypanych tartą bułką. Napełnioną do 3/4 wysokości formę umieszcza się w naczyniu przystosowanym do wielkości formy, napełnionym wrzącą wodą i gotuje na słabym ogniu 45-50 minut. Stopień ugotowania wewnętrznych partii budyniu sprawdza się przez głębokie nakłucie zaostrzonym cienkim patycz­kiem. Gdy patyczek jest suchy, budyń jest odpowiednio ugotowany. Budyń przegotowany osiada, jest zbity i suchy, a w nie dogotowa-nym powstaje zakalec. Gotowy ciepły budyń podważa się lekko nożem przy brzegach i po odwróceniu formy do góry dnem wysuwa go na podłożony ogrzany talerz. Budynie podaje się gorące (z wyjątkiem budyniu z sera), ze słodkimi sosami, sokami, przybrane owocami lub posypane cukrem pudrem.